De verhalen van reizigers als Marco Polo maakten mensen hongerig naar ontdekking, winst en avontuur. Toch was de wereld voor Europeanen nog steeds klein. De handel met het Oosten verliep via lange, dure routes over land. De val van Constantinopel in 1453, sloot die handelswegen grotendeels af. De specerijen uit India en de zijde uit China konden nu alleen nog worden gekocht via Arabische en Italiaanse tussenhandelaren, die hoge prijzen vroegen.
Er was een nieuwe route nodig en Columbus dacht die gevonden te hebben.

Wie was Christoffel Columbus?

Vanaf de jaren 1480 probeerde Columbus vorsten te overtuigen om zijn reis te financieren. Eerst wendde hij zich tot Portugal, maar de Portugezen waren op dat moment al druk bezig met ontdekkingen langs de kust van Afrika en geloofden niet in Columbus route.

Daarna ging Columbus naar Spanje, waar de katholieke vorsten Ferdinand en Isabella net de Reconquista hadden voltooid. In deze tijd van religieuze en politieke overwinning zagen de vorsten zichzelf als beschermers van het christelijk geloof. Ze hoopten dat Columbus niet alleen nieuwe handelsroutes zou vinden, maar ook nieuwe volkeren zou bekeren tot het christendom.

Na jaren van aarzeling en overleg besloten Ferdinand en Isabella hem toch te steunen. In een contract werd vastgelegd dat Columbus de titel admiraal van de oceaanzee zou krijgen en dat hij een deel van de winst zou krijgen als hij nieuwe landen ontdekte.

Columbus had een eiland bereikt in wat nu de Bahama's is. Hij noemde het San Salvador.
Hij dacht dat hij in Azië was aangekomen, bij de "Indische eilanden", en noemde de bewoners daarom Indianen. In werkelijkheid was hij op een geheel nieuw continent beland, dat in Europa nog onbekend was.

Tijdens deze reis bezocht Columbus ook Cuba en Hispaniola.
In maart 1493 keerde hij terug naar Spanje. Zijn aankomst werd gevierd als een ongekend succes: men geloofde dat hij een nieuwe route naar Azië had ontdekt.

De volgende reizen

Tussen 1493 en 1504 maakte Columbus nog drie reizen naar de Nieuwe Wereld.
Tijdens zijn tweede expeditie nam hij zeventien schepen en ruim duizend kolonisten mee. Hij verkende verschillende eilanden in de Caraïben en bouwde nieuwe nederzettingen, waaronder Isabela, de eerste Europese stad in Amerika.

Toch begonnen de problemen al snel. De kolonisten verwachtten goud en rijkdom, maar vonden vooral hard werk en ziektes. Er ontstonden conflicten over macht en bestuur, en Columbus kreeg de schuld.

Tijdens zijn laatste reis (1502–1504) verkende hij de kust van Midden-Amerika, in de hoop daar een doorgang naar Azië te vinden, maar vergeefs.
Hij stierf in 1506 in armoede en teleurstelling, nog steeds overtuigd dat hij Azië had bereikt. Pas jaren later begreep men dat hij een nieuw continent had ontdekt.

De Nieuwe Wereld

Pas na Columbus' dood begonnen geleerden en zeevaarders te beseffen dat de gebieden die hij had bezocht, niet de oostkust van Azië waren, maar een geheel nieuw werelddeel.

Een van hen was de Italiaanse ontdekkingsreiziger Amerigo Vespucci (1454–1512).   

Vespucci werkte als handelaar en zeevaarder voor zowel Spanje als Portugal. Tussen 1499 en 1502 voer hij langs de kust van Zuid-Amerika. Tijdens deze reizen ontdekte hij dat het land dat Columbus had gezien veel groter was dan gedacht, het kon onmogelijk Azië zijn.

In zijn brieven en reisverslagen schreef Vespucci dat hij een "Nieuwe Wereld" had gevonden.

Voortaan werd het nieuwe continent "America" genoemd, als eerbetoon aan degene die als eerste had begrepen dat dit een nieuw werelddeel was.

Wat dreef Columbus?

De ontdekkingsreizen van Columbus werden gevoed door verschillende motieven:

1. Winstbejag: Europese handelaren en vorsten wilden rijk worden van handel in specerijen, goud en andere producten uit Azië. Door zelf een route te vinden konden ze tussenhandelaren omzeilen.
2. Zendingsijver: Na de Reconquista zagen Spaanse vorsten het als hun plicht om het christelijk geloof te verspreiden. Nieuwe gebieden betekenden nieuwe zielen om te bekeren.
3. Avontuur en eer: Columbus was gedreven door ambitie. Hij wilde roem, titels en erkenning.
4. Concurrentie tussen landen: Spanje wilde niet achterblijven bij Portugal, dat via Afrika steeds verder naar het oosten voer.

Voor Columbus was zijn missie niet alleen economisch of politiek, hij geloofde dat God hem had uitverkoren om de wereld te veranderen.

De betekenis van zijn ontdekkingen

De reizen van Columbus vormden een keerpunt in de wereldgeschiedenis.
Vanaf dat moment kwamen Europa, Afrika en Amerika met elkaar in contact.
Er ontstond een uitwisseling van mensen, dieren, planten en goederen: de zogenoemde Columbiaanse uitwisseling. Mais, aardappelen en tomaten kwamen naar Europa; paarden, runderen en ziekten gingen naar Amerika.

Maar zijn ontdekkingen hadden ook een donkere kant. Europese kolonisten brachten ziektes mee waartegen de inheemse bevolking geen weerstand had. Miljoenen mensen stierven.
Daarnaast begon de trans-Atlantische slavenhandel, waarbij Afrikanen naar Amerika werden gebracht om op plantages te werken.
Wat begon als een zoektocht naar een handelsroute groeide uit tot een periode van kolonisatie en verovering die eeuwen zou duren.

Christoffel Columbus geloofde tot zijn dood dat hij een nieuwe route naar Azië had gevonden.
Toch was zijn ontdekking veel groter dan hij zelf kon beseffen. Zijn reizen veranderden het beeld dat Europeanen van de wereld hadden en vormden het begin van een tijdperk waarin de oceanen het toneel werden van handel, macht en verovering.

Waar Columbus westwaarts voer op zoek naar het Oosten, zou Vasco da Gama enkele jaren later oostwaarts varen en wél de weg naar Azië vinden.